BAKI,AzerVoice
Həzrət Məhəmməd mütəvazi, nəzakətli, mərhəmətli xarakteri
və başqalarının hislərinə qarşı həssas olmaq kimi xüsusiyyətləri
nöqteyi-nəzərindən öz dövrünün digər liderlərinə bənzəmirdi.
Quran bir çox ayədə onun “fani bir insan” və
yalnız bir “elçi” olduğunu dəfələrlə vurğulayır.
Həyat yoldaşı Aişə onun öz evində adi, hər hansı sadə bir insan kimi davrandığını söyləyir. Öz xidmətçiləri də daxil olmaqla hamıya kömək edir, alış-verişə gedir, evini təmizləyir, başmaqlarını və paltarını tikir, dəvələrə su verirdi.
Mədinədə ictimai həyatda aktiv iştirak edir,
şəhərin insanları ilə birlikdə çalışır və yemək yeyirdi. Hətta ilk
məscidin tikintisində digər müsəlmanlarla birlikdə işləmişdi.
Mədinəni hücumlardan qorumaq üçün xəndək
qazıntısında peyğəmbər də iştirak etmişdi.
İslamın insana verdiyi yüksək səviyyəli dəyər hər
kəsə məlumdur və həzrət Məhəmməd hansı səbəblə
olursa olsun, irqçiliyin bizim inancımızda yeri olmadığını israrla
vurğulamışdır. Rənglərindən asılı olmayaraq bütün insanlar bərabər
hüquqa sahib olmuşdur. Afrikadan Bilal,
İrandan Salman...
Quran hacıların “dünyanın ən ucqar bölgələrindən”
Məkkəyə həcc üçün gəlmələrini buyurmuşdur. Bu ayə
kiçik müsəlman cəmiyyətinin yeni qurulduğu və hər yerdə onları məhv
etmək istəyənlərin mövcud olduğu bir dövrdə nazil olmuşdur.
Həzrət peyğəmbər “Vida
xütbəsi”ndə İslamda irqi ayrıseçkiliyə
yer olmadığını vurğulayır.
“Necə ki ərəbin qeyri-ərəbdən, qeyri-ərəbin də ərəbdən heç bir
üstünlüyü yoxdur, eləcə də qızıl dərilinin qaradərili üzərində,
qaradərilinin də qızıldərili üzərində heç bir üstünlüyü yoxdur”.
Petersə görə peyğəmbərin bu fikirləri
“İslamın Şərqdəki qədim feodal qayda-qanunlarını
yerlə bir edən bərabərlikçi xüsusiyyəti”dir.
Çünki İslam bu xüsusiyyəti ilə hökm sürdüyü hər
yerdə bərabərlik üzərinə qurulmuş bir cəmiyyət yaratmışdır. “Bu
dərin və güclü bərabərlik şüuru İslam ruhunun
səciyyəvi xüsusiyyəti olmuş, onun dini, siyasi, hətta incəsənət və
ədəbiyyat ənənəsini formalaşdırmışdır”.
İslam qadınların da cəmiyyətdəki rolunu və
yerini müsbətə doğru dəyişdirmişdir. Qadınlara çox pis münasi- bət
bəslənildiyi bir dövrdə İslamın hədsiz dərəcədə
diqqət və qayğısı inqilabi bir inkişafın göstəricisi idi.
Ərəbistanda qadına qarşı amansız münasibət hökm
sürürdü. O dövrdə qız övladı üz qaralığı hesab edilir və yeni
doğulmuş qızlar ataları tərəfindən diri-diri basdırılırdı.
İnfantisid (yeni doğulan uşağı qəsdən öldürmə;
körpə qatilliyi) İslamda qəti şəkildə qadağan
edilmişdir.
Peyğəmbərimiz qadınların öz ərlərinin “vəsayət”i
altında olmadıqlarını açıq şəkildə ifadə etmişdir. Qadınların
qızlıq soyadını ərə getdikdən sonra da istifadə etmələri geniş
yayılmış bir ənənə idi. Əsl böyük və inqilabi dəyişiklik isə
kişilərin saysız-hesabsız qadına sahib olmaq istəklərinə sərhəd
çəkilməsidir. Hətta Quranın
“Nisa” surəsinin üçüncü ayəsində evliliyin ən
ideal formasının bir qadınla evlənmə olduğu tövsiyə edilmişdir.
Qadınlara həmin dövr üçün nadir hadisə olan boşama, nəfəqə və
uşaqları üçün kömək alma hüquqları verilmişdir.
İslam başqa bir cəhətdən də inkişaf etmişdi.
Qadınlar mülkiyyət və var-dövlət sahibi olma və onlara istədikləri
kimi nəzarət etmə hüququna da sahib idilər.
Xocsonun da qeyd etdiyi kimi, heç bir halda bir
kişi həyat yoldaşının puluna müdaxilə etmə hüququna sahib deyildi,
əksinə, ona və övladlarına baxmaq və bunları öz qazancı ilə yerinə
yetirmək məsuliyyətini daşıyırdı. Qadınlar ərlərindən aldıqları
cehizin xüsusi mülkiyyəti də daxil olmaqla mirasa varis olma hüququ
da qazanmışdılar.
1882-ci ildə həyata keçirilən “Qadınların
Mülkiyyəti Hərəkatı”na qədər İngiltərədə
qadınların miras hüququ yox idi. Həzrət peyğəmbər
“Vida xütbəsi”ndə bunu qısa şəkildə qeyd etmişdir:
“Sizin qadınlar üzərində haqqınız, qadınların da sizin üzərində
haqları vardır”.
Peyğəmbərin qızı Fatimə və həyat
yoldaşı Aişə bəlağətli danışıq qabiliyyətinə görə
məşhur idilər. Fatimə, Aişə,
peyğəmbərin yəhudi həyat yoldaşı
Səfiyə və qız nəvəsi Zeynəb və
Sükeynə siyasətdə iştirak etmiş və ilk müsəlman
cəmiyyətinin problemlərinin həllində böyük köməklik
göstərmişdilər.
Qadınlar İslam dünyasında yalnız dövlət işlərində
iştirak etməklə kifayətlənməmiş, sultan olaraq ölkə də idarə
etmişdilər. Məşhur xeyriyyəçilər arasında adı əfsanəyə çevrilmiş
çox sayda müsəlman qadın var. Poeziya gecələrində kişi şairlərlə
yarışan müsəlman qadın şairlər də var idi. Həmin qadınlar arasında
incəsənət xadimləri, xəttatlar və musiqiçilərlə yanaşı, müəllimlər,
həkimlər də var idi.